1395© کلیه حقوق برای وب سایت دیدبان زندگی محفوظ است.

هفت راه نجات پارک‌های ملی توسط دولت‌ها

مترجم :  راضیه شاهوردی

آمریکایی‌ها به دلایلی مثل تاریخچه، میراث و زیبایی طبیعی پارک‌های ملی، ارزش بسیاری برای آنها قائل‌اند. در این کشور پارک‌های ملی بسیاری وجود دارد، از پارک تاریخی ملی استقلال و ناقوس آزادی مشهورش در فیلادلفیا گرفته تا پارک ملی یوسمیتی در کالیفرنیا و درختان سکویای قدیمی‌اش. به دلیل گذشت سال‌ها از زمان احداث این پارک‌ها، حالا وضعیت آنان چندان مساعد نیست و نیاز شدید به تعمیرات دارند. سازمان پارک‌های ملی، ترجیح می‌دهد تمرکزش را بر تکمیل و تعمیر پروژه‌های فعلی قرار دهد؛ اما در جذب بودجه از سمت کنگره موفق نبوده است. زیرا ترجیح کنگره بر این است که زمین‌های تازه‌ای را تدارک ببیند و پارک‌های جدیدی را افتتاح کند. در همین راستا مرکز پژوهش املاک و محیط‌زیست آمریکا، هفت راه پیشنهادی برای حفاظت و مراقبت از پارک‌های ملی را طرح کرده است.

توقف جست‌وجو برای زمین‌های مناسب بیشتر و اولویت دادن به نگهداری از زمین‌های فعلی: از سال ۲۰۰۹ تا به حال تعداد پارک‌های ملی هر سال افزایش پیدا کرده است و همزمان با آن، تعداد پروژه‌های عقب‌مانده‌ تعمیر و بازسازی نیز. بهتر است بودجه‌ها به جای اینکه به اکتشاف زمین‌های جدید برای ساخت پارک اختصاص یابند، به پروژه‌های تعمیرات داده شوند. فروش زمین‌های فدرال غیرضروری و استفاده از این عایدی برای رفع عقب‌ماندگی‌ها: دولت فدرال صاحب ۲۶۰هزار هکتار زمین در آمریکاست که شامل ۶۲درصد ایالت آیداهو و ۶۵درصد ایالت یوتا می‌شود؛ اما به گفته‌ مرکز پژوهش املاک و محیط زیست، از بیشتر این زمین‌ها استفاده‌ای نمی‌شود.پیشنهاد می‌شود تعدادی از این زمین‌های کوچک و پراکنده فروخته شوند تا بودجه‌ لازم برای پروژه‌های تعمیرات به دست بیاید.دادن مجوز به مدیران پارک‌ها برای اخذ ورودیه از بازدیدکنندگان و حفظ درآمد آن برای پروژه‌های تعمیرات و سایر موارد مهم: مصوبه‌ توسعه‌ زمین‌های فدرال تفریحی به سازمان پارک‌های ملی اجازه می‌دهد تا برای استفاده از پارک هزینه دریافت کند و ۸۰درصد آن را به خود پارک‌ها بدهد و باقی آن در اختیار سازمان قرار گیرد. اما این مصوبه در پایان سال ۲۰۱۷ منقضی می‌شود و موسسه‌ پژوهش املاک و محیط‌زیست از قانون‌گذاران می‌خواهد تا آن را دائمی کنند.

دادن مجوز به مدیران پارک‌ها برای اخذ هزینه بدون نیاز به تایید کنگره: هیچکس یک پارک را بهتر از مدیرش نمی‌شناسد. اما با وجوداین، کنگره باید برنامه‌های این افراد برای افزایش قیمت‌ها را تایید کند. مرکز پژوهش‌ها امیدوار است که در صورت دادن اجازه به مدیران پارک‌ها برای تصمیم درباره‌ قیمت بلیت‌ها، هزینه‌های پارک‌ها تامین شود و برنامه‌های تعمیر عقب نمانند.استفاده از مشارکت‌های بخش دولتی – بخش خصوصی برای نیازهای زیربنایی: مرکز پژوهش‌های املاک و محیط‌زیست می‌گوید که به جای واگذاری تمام پروژه‌ها به بخش دولتی، باید آنها را به شرکت‌های خصوصی داد؛چرا که باعث کاهش هزینه می‌شوند. در صورت همکاری با پیمان‌کارهای خصوصی، به ویژه در پروژه‌هایی مانند جاده‌سازی و حمل‌ونقل که معادل نیمی از پروژه‌های عقب‌مانده هستند، پروژه‌ها زودتر و به‌صرفه‌تر به پایان می‌رسند.برون‌سپاری تامین منابع عملیات روزانه‌ پارک به بخش خصوصی، در حالی که مالکیت و نظارت با دولت است: مرکز پژوهش‌ می‌گوید که مدیریت و حفاظت از پارک‌‌ها توسط بخش خصوصی، سودآور است و دست سازمان پارک‌های ملی در سرمایه‌گذاری در پروژه‌های دیگر را باز می‌گذارد.ایجاد سیستم فرانشیز پارک‌های ملی: رشد سازمان پارک‌های ملی غیرقابل اجتناب است؛ اما به جای پخش شدن بودجه، پیشنهاد می‌شود که یک سیستم فرانشیز معرفی شود تا صاحبان شرکت‌های خصوصی بتوانند طبق دستورالعمل‌های سازمان پارک‌های ملی، پارک‌های جدید را بخرند و مدیریت کنند./ منبع: Desert News

امتیاز به این مقاله
بدون نظر

پیام بگذارید